Uit eten bij beide dames in de Paul Krugerstraat

Juist toen wij er met buitenlandse logees uit eten wilden gaan, bleek eetcafé Deksels gesloten. Een papier op de deur beloofde een spoedige heropening op een niet nader te noemen datum. We weken uit naar het voortreffelijke Kumpulan op het terrein van Bronbeek, en wachtten onze kans af.

Mooi opgefrist

Ooit was het pand in de Paul Krügerstraat een hotel. Hotel Empire. Later werd het een bruin café. Eind jaren tachtig opende Deksels er zijn deuren. Het donkere interieur, een pijpenla met veel hout, deed ons altijd denken aan gelegenheden in Luxemburg. In de loop der tijd wisselde het eetcafé verschillende malen van eigenaar. Het was er goed eten, maar nooit echt verrassend. En zo raakte het nieuwtje er in de loop der jaren wat van af. De formule werd sleets. De nieuwe directie heeft de boel mooi opgefrist. De aubergine lambrizeringen en het goud-kleurige granol-plafond maakten plaats voor frisse tinten: beige, violet, crème. De serre die er een beetje apart bij hing vormt nu meer één geheel met de rest. In één klap is een sprong gemaakt van de jaren tachtig naar de jaren tien.

Beide dames stellen zich voor

Het etablissement wordt nu geleid door Pauline Bodt (42) en Corrine van den Bosch (37). Beiden zijn zij getrouwd, maar niet met elkaar – dat U zulks niet denke. De keuken wordt beheerd door Stephen Reid, aangekondigd als 'an englishman in Arnhem’. Men gaat voor ‘Hollandse no-nonsence met een gezellige attente bediening’. Of, zoals boven de bar en op de kleding staat aangegeven: ‘Gewoon met stijl’.

Portabella en Argentijnse wijn

Als voorgerecht kiezen wij beiden (we zijn deze keer met twee) voor de Portabella. Dat is een grote paddenstoel met mozzarella (keurig: 2 x z en 2 x l), met tomaten en pesto. Een lekker fris gerecht. Wel vindt een van ons de pesto te overheersend. De ander is het daar niet mee eens. Voor we elkaar hierover de tent uit vechten bestellen we witte wijn. Die is goed. We bestellen de hoofgerechten. En alvast een bijpassende rode wijn. Die is Argentijns. We vragen een der Beide Dames of zij wellicht de tango danst. Nee, dat laat zij liever aan ons over. We slaan dit af, omdat we geen geruzie willen over wie er dan moet leiden.

Zalmfilet en Biefstukreepjes Teriyake

De zalm is voortreffelijk. De biefstukreepjes volgens oosters gerecht zijn ook prima. De versheid van de groenten valt ons op – alsof in de keuken speciaal voor ons op het laatste moment gesneden. Wij vragen dit na, en dit klopt. Hier wordt niets in de loop van de middag alvast in bakken  klaargezet. En voorwaar, dat proef je! Bij de hoofgerechten zouden nog gebakken aardappels worden geserveerd, maar die was men vergeten. We hebben het niet gemist. In Nederland worden te pas en te onpas aardappelen of frieten als bijgerecht op tafel gebracht, want dat hoort bij onze cultuur. Er valt zonder echter heel goed te leven. Wel hadden we graag wat stukjes brood willen benutten om het resterende saus van de borden te vegen. Maar dat is dan weer specifiek voor de Franse cultuur: aardappeleters contra stokbrooddippers.

IJs en de rekening toe

We nemen samen nog een ijsgerecht. Die wordt op verzoek keurig geserveerd met twee lepeltjes. De chocoladeijs van de drie bolletjes smaakt als gesmolten chocoladereep. Lekker. We nippen van de laatste rode wijn, en vragen de rekening. Samen zijn we zo’n 75 euro kwijt, en we vinden dat aan de prijs. Om op Kumpulan terug te komen: daar aten we met 5 personen voor totaal 95 euro, inclusief elk twee consumpties. Maar uit eten gaan is nu eenmaal niet goedkoop.

Waxinelichtjes, boeddahbeeldjes en lelieën

We vielen al eens over de ‘waxinelichtjes-terreur’ die we in de hele horeca waarnemen. Er moeten containerschepen vol van die dingen op dit moment naar ons onderweg zijn. Kan de Marine hier niet ingrijpen ? Ook in Beide Dames troffen we ze weer aan. Opvallend vonden we ook de boeddah-beelden her en der. Die worden massaal verkocht  bij Ikea, Xenos, tuincentra en bloemenwinkels. En je vindt ze in menig huiskamer op de vensterbank, in de boekenkast, op de schoorsteenmantel. Kan iemand ons vertellen wat er ineens mis is met Jezus ? En tot slot: we zaten aan een tafeltje met naast ons twee prachtige vazen met blauwe leliën. Schitterende bloemen, maar te pregnant aanwezig. Wat ons betreft nóóit geurende bloemen aan tafel!

Eindoordeel: Prijzig, maar aan te bevelen. Vooral de versheid van de produkten is een pré. En de Beide Dames zijn werkelijk heel aardig.

Beide Dames, Paul Krugerstraat 3, Arnhem.

Fotografie: Han Koppers.

Gerelateerde artikelen:
Fish & Chips: goed en goedkoop!
Eten bij bosch, naast een kantoorkolos
Hoe goed is Goed Proeven nog na 3 jaar