Wild doen bij restaurant Zwagers

Er is iets te vieren. Wij zijn twaalf en een half jaar getrouwd. Daarom nemen wij zoon en schoondochter mee uit eten naar café-restaurant Zwagers. Maar staat er wel genoeg saldo op onze bankrekening ?

Een merkwaardige reservering

‘Zwagers, U spreekt met …’
‘Ik wil graag een tafel reserveren voor zondagavond’
‘Waar wilt U zitten ?´
´Hoe bedoelt U ?´
´Nou, we hebben tafels aan de voorkant met houten stoelen, en uitzicht.
 En aan de achterkant met luxere stoelen waar U een beetje onderuit kunt  
 zakken´
´Maakt dat verschil in prijs ?´
´Haha, nee hoor´
´Wat raadt U aan ?’
´De luxere stoelen´
´Doet U er daarvan maar vier, om 19.00 uur´

We doen eens wild

Aan de Apeldoornseweg 88 was vroeger een café-biljart gevestigd. Daarna enkele jaren een tapas-restaurant. In juni 2006 opende er het huidige Zwagers. Jawel, geleid door twee zwagers. Al hebben we vernomen dat een van beiden inmiddels zou hebben afgehaakt en is vervangen.  Het pand ziet er van buiten strak en stijlvol uit, met veel zwart en grijsblauw.

We liepen er al vele malen aan voorbij, en kwamen nooit op het idee hier eens te gaan eten. Het leek ons een duur établissement. Tot voor kort had men er nog kreeft in de aanbieding. Van die beesten die levend in heet water worden gegooid, en daar rood van woede weer uit komen. Nu wordt er gevelbreed geadverteerd met Hertenrug-filet voor € 21,50, en een drie gangen Wildmenu voor € 29,50.

Wijn en voorgerecht

Merkwaardig aan dit pand is dat je buiten geen enkel idee hebt hoe het er van binnen uit zou kunnen zien. Het interieur doet ons aangenaam aan. Het meubilair is eenvoudig, de stoelen minder luxe dan wij vreesden. Onderuitgezakt eten ligt ons niet zo. We bestellen een fles witte wijn. Uit Chili deze keer.

Er wordt een amuse geserveerd, loempiaatjes gevuld met hert. Lekker knapperig. Dan bestuderen we de kaart. De keuze valt op de carpaccio, de rode bieten salade en twee maal de gebakken kalfszwezerik. Het wordt vlot opgediend in grote witte diepe borden, en het ziet er mooi uit. De carpaccio, flinterdun gesneden vlees, is een feestje voor het oog. Maar er ligt rauwe krulsla op die onbegrepen op het bord achterblijft. De rode bietensla smaakt goed, maar hier vinden we een schijf grapefruit erbij een onduidelijke keuze. Ook die blijft liggen.

De gebakken zwezerik wordt opgediend met risotto en een zoete saus. De zwezerik is goed, maar we herinneren ons zwezerik die meer naar zwezerik smaakte. De risotto vinden we net te weinig gaar. De smaken zijn wel mooi in harmonie, maar toch… Tegenwoordig lijkt overal iets zoets bij te moeten. Wij hebben liever kruidig en hartig.  

Nogmaals wijn, en het hoofdgerecht

Een fles wijn met zijn vieren is snel genoten. We bestellen nogmaals een zelfde fles. Als hoofdgerecht kiezen we de snoekbaarsfilet, de Gelderse kemperhoen, de gegrilde scholfilet, en (niet op de kaart, wel aan de gevel) hertenbiefstuk. Het hoen en het hert worden goed gevonden. De snoekbaars met bloemkool-vadauvin is zacht, zo zacht dat het wat weinig smaak heeft. De snoekbaars had afgezien van zijn gestreepte velletje net zo goed een andere witvis kunnen zijn.
De scholfilet met zoete (!) aardappelpuree heeft het zelfde euvel. Zacht, maar wat vlak. De hertenbiefstuk kreeg een glas rode wijn erbij, voor de andere gerechten hielden we het bij het Chileense wit.

Luchtjes uit de keuken en een kletterend bord

Inmiddels heeft een van ons last van luchtjes uit de keuken. Er is geen klapdeur, de boel staat gewoon open. Ook klettert daar een bord tegen de vlakte. We zien de scherven liggen. We laten onze ogen vervolgens dwalen over de desserts. Chocoladetaart, crème brulée, een rabarber-frambozen crumble (kruimels), een kaaspalet (kaasplankje) en een grand dessert, omschreven als een combinatie van diverse zoete nagerechten. We worden er niet echt wild van. We bestellen koffie, cappuccino, thee en een grappa.

En dan de rekening

Bij de kassa gaat er iets mis. We rekenen af voor een verkeerde tafel. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. Het verschil wordt met een tweede bonnetje bijbetaald. ´Hoeveel is het bij elkaar ?´. ´Schrik niet, € 189,50´. Goed, goed, dat is dan wel inclusief twee flessen wijn, en nog wat diverse drankjes erbij. Maar dan toch.

We hebben lekker gegeten. De ambiance is prima. De bediening is vriendelijk en correct. Eigenlijk was nergens wat mis mee, maar anderzijds was er ook weinig bijzonders aan. Vooral de visgerechten hadden te weinig smaak, en het woord dat bij ons maar blijft hangen is ´zoetig´.

De voorgerechten zijn geprijsd tussen € 7,50 en € 13,50. De hoofdgerechten tussen € 19,50 en € 30,--. Desserts van € 7,--  tot  € 12,50. Maar dank komt daar dus nog de drank bij.

Restaurant Zwagers, Apeldoornseweg 88, Arnhem. t. 026-4426937, info@restaurantzwagers.nl
restaurantzwagers.nl

Na vijf culinaire recensies, wie zijn ´wij´?

Gerard Ursem schreef jarenlang (1990/2007) verslagen van etentjes in een vriendentijdschriftje. Er werd en wordt nog steeds regelmatig gegeten in Utrecht. Men kent elkaar van een opleiding bij het Humanistisch Verbond.

Henk van de Zandschulp is gediplomeerd kok-kellner (LTS), en studeerde aan de Middelbare Hotelschool te Wageningen. Hij heeft tevens een diploma banketbakken. In de jaren tachtig werkte hij in luxe hotel-restaurants in Zwitserland en Duitsland (St. Moritz, Zürich, Bonn), later ook in Nederland.
Tegenwoordig is hij werkzaam in de catering.

Wij eten samen, of met wisselende gasten.

Gerelateerde artikelen:
Uit eten bij beide dames in de Paul Krugerstraat
Eten bij bosch, naast een kantoorkolos
Hoe goed is Goed Proeven nog na 3 jaar
Fish & Chips: goed en goedkoop!